ในที่สุด....หลังจากนอนตีสามและตื่นตีห้าเมื่อเช้าคืนแรนด์ก็ทำงานเสร็จจนได้....

แต่พอจะเอาไปส่ง เพื่อนอีกคนบอกมาว่าต้องเขียนโจทย์ด้วย...

 

....

 

เฟน...เฟนซะไม่มี.....(ไม่ได้เขียนผิด แต่เป็นการเขียนคำให้สุภาพขึ้นตามวิธีแหร่นแร้นเท่านั้นเอง)

 

ไม่ได้เว้นที่ไว้ แถมโจทย์มีเป็นสิบๆข้อ เขียนไงหมดฟะ!!!

ตอนนี้เขียนไปแล้ว2-3ข้อ พอล่ะ ไม่เอาแล้ว

 

เหนื่อย หมดสภาพแล้ว พอเต๊อะ

ขอเนือยๆซักพักไม่ได้เร้ออออออ ภาษาไทยนี่เป็นอะไรที่พักไม่ได้เลยนะเนี่ย!!!

 

เมื่อตอนเย็น คนที่ไม่ได้เรียนนักธรรมก็นั่งว่าง ด้วยความที่โรงเรียนเก่าบังคับเรียนจบจบเอกไปเป็นที่เรียบร้อย แรนด์ก็เลยนั่งเล่นอะไรไปเรื่อย(โดนเอามือถือไปเล่น....ไม่เคยจะได้เล่นเอง ชิชะ เจ้าพวกนี้...)

อ.เอกท่านเิดินเข้ามาพูดช้าๆเนิบๆ....

 

"ทำไมไม่ไปหอสมุดกันล่ะ อุตส่าห์รีบปล่อย"

 

....

 

อึ้ง!!! ไม่มีใครพูดอะไรออก อาจารย์โผล่มาแต่ละที ทำเอาเด็กชะงักกันไปหมดเลย

 

แต่ส่วนตัวชอบอ.ท่านนะ ไม่รู้สิ แต่สุดยอดไปเลย (ไม่ชอบอย่างเดียวที่พูดหยาบๆ พอดีแรนด์เป็นพวกแอนตี้เอามากๆ ฟังได้ แต่ไม่อยากฟัง และจะไม่พูดด้วย คำพวกนี้น่ะ สาบานกับตัวเองไว้แล้ว)

 

ปล.สุดท้ายก็ไม่ซ้อมเปตอง ไม่ไปเรียนด้วย กลัวง่วง(ว่าแต่ทำไมไม่ง่วงฟะ???)

ปปล.ปวดนิ้วง่า ทำไมมันไม่ยอมหายล่ะเนี่ย

พรุ่งนี้วันนี้เป็นวันที่6 วันเกิดท่านแม่ของแรนด์เอง

 

ในฐานะลูกแสนดี เลยโต้รุ่งทำงานให้ซะงั้น....

 

ตอนี้โดนยุงกัดซะลายพร้อย โดยเฉพาะแขนข้างซ้าย ส่วนข้างขวาก็เกือบๆจะเดี้ยง แบบว่าวันนี้เล่นมากไปหน่อย ล้มซะข้อมือหมดสภาพเลย....

นิ้วชี้ข้างซ้ายโดนผึ้งต่อย ด้วยจิตเป็นกุศลเกิดไปจับมาช่วยแกะกาวออก พี่เล่นต่อยไม่มีเบรก ดีว่าไม่แพ้ แต่ก็มีปวดๆอยู่บ้าง

 (โดนแต่ละทีเป็นเพราะจิตกุศลทั้งนั้น ผึ้งต่อยครั้งแรกเพราะไปจับมัน หลงคิดว่าไปต่อยใครมาแล้วกำลังจะตายเลยเอาใส่มือ พี่แกยังไ่มได้ต่อยฟ่ะ แถมผึ้งหลวงซะด้วย อีกครั้งนึงรู้สึกจะเป็นต่อ ตัวบะเอ้ง เล่นเข้าที่ข้อมือ แถมดันไปกินคามิกาเซ่ต่อ ที่บวมเลยลามไปเกือบรอบมือ)

 

แต่ที่แน่ๆ ตอนนี้เกร็งมือข้างขวาไม่ได้เลย เวรล่ะสิ จะหิ้วกระเป๋ายังไงล่ะทีนี้ เปตองก็ซ้อมไม่ได้กันพอดี จะได้แข่่งกะเค้ามั้ยล่ะเนี่ย

 

ไหนๆก็ไหนๆ ดึกแล้วก็ดึกเลย พรุ่งนี้ค่อยไปโ้ด้ปกาแฟเอาตอนเช้า  วาดรูปตอนนั่งทำงานมาให้ดู จะได้รุ้ความอนาถา

 

 ตอนนั่งทำงาน อย่างที่เห็น แสงเข้าทางขวา แล้วจะเขียนยังไง.....

 

ก็เลยใช้วิธีจดหวัดๆไปก่อน ไว้ค่อยไปเขียนดีๆเอาทีหลัง แต่ก็นั่นแหละ "จดหวัด"ของแรนด์เป็นยังไงก็ลองไปเปิด"เล่านิทานฯ"อ่านดูละกัน ดีกว่านั้นนิดนึง...

เขียนเสร็จ...ดูเหมือนจะทะลุสถิติ30หน้าไปซะแล้ว ไม่น่าเขียนหน้าเดียวเลย กระดาษมีสองหน้าก็ไม่ใช้ แม็กเย็บไม่เข้าอีกต่างหาก ทำไงดีล่ะเนี่ย(ตอนนี้ใช้ิะวิธีแม็กซ้ำๆไปก่อน ไว้หาทางแก้ทีหลัง)

 

พรุ่งนี้ส่งไอ้นี่แล้ว

 

ชีวะมีพรีเซนท์

 

นิ้วดูจะพองๆ อ๊ะ ปวดด้วยนิดๆ

 

โดจินเป็นร้อยที่ยังไม่ได้อ่าน (โหลดมาตอนนั่งทำ)

 

เกมส์ที่ติดตั้งแล้วแต่แฮงค์เล่นไม่ได้ เดี๋ยวต้องตามแก้ทีหลัง

 

พรุ่งนี้มีเรียนพิเศษฟิสิกส์ ไม่ได้ซ้อมเปตองอีกแล้ว

 

อยากกลับพร้อม"เธอคนนั้น"อีกจัง สนุกดี จะได้ร้อง"แฮ้ววว"เวลาโดนเพื่อนเหยียบ(เปล่ามาโซนะอันนี้)

 

วันเสาร์เพื่อนเก่าจะเอางานมาให้ช่วยทำ(แล้วชั้นจะย้ายโรงเรียนหนีมาเพื่ออะไร)

 

เฮ้อ......

 

แล้ว.....พรุ่งนี้ซื้อกาแฟแบบแก้วใหญ่ไปเลยดีมั้ยน้า.....